28 July 2013      mariami222     Views 6 110    
Category: Fun, Interesting

ჩვენს ცხოვრებას მომენტები ქმნიან, არ აქვს მნიშვნელობა ისინი ბედნიერია თუ არა, მთავარია ფაქტი, ამიტომ გთავაზოვთ პატარა ცხოვრებისეული ისტორიების მესამე ნაწილს, რომელიც დაგაფიქრებთ ცხოვრებაზე:


ცხოვრებისეული ისტორიები, რომლებიც დაგაფიქრებენ [3]


>>
დღეს ჩემი მშობლების ძველ სახლში, სადაც ახლა მე ვცხოვრობ, მუშამ იპოვა დედაჩემის საყურე, რომელიც მან მაშინ დაკარგა, როდესაც სამი წლის ვიყავი, მახსოვს როგორ ნერვიულობდა ის.

>>
დღეს, 10 წლის შემდეგ, რაც ჩემმა ძმა მარჯვენა ფეხი დაკარგა ის სერფერია და ეს ძალიან კარგად გამოსდის.


>>
დღეს, დედაჩემი გარდაცვალა. საავადმყოფოს ადმინისტრაციამ მისი ნივთები გადმომცა. ყუთი გავხსენი და პირველი რაც დავინახე, პატარა დღიური იყო. მე ის გადავშალე და ბოლო ფურცელზე მინაწერი წავიკითხე: ,,სიცოცხლე ნიშნავს, რომ უნდა იცხოვრო მისით და მეც ასე გავაკეთე. მქონდა ბევრი რისკი, წარუმატებლობა და წარმატებები. ცხოვრების უმშვენიერესი მომენტები სიყვარულით ავავსე. ვიგრძენი თავისუფლება, ბედნიერება, მშვიდობა“


>>
დღეს ჩემი ვაჟი გარდაიცვალა. ის გუშინ დაიბადა. ეს ორი დღე ჩემი ცხოვრების ყველაზე ბედნიერი და მწუხარე დღეებია.


>>
დღეს, ჩემს მეგობართან ერთად რესტორანში წავედი. სანამ შეკვეთას მოგვიტანდნენ მე სარკეში ჩავიხედე, თავზე ხელი გადავისვი და მწუხარებით ვთქვი: ,,ვერ ვიტან ჩემ თმებს, ძალიან თხელია“. რამოდენიმე წამით ინსტიქტურად მივიხედე გვერდზე და დავინახე გოგონა გადაპარსული თავით, რომელსაც მაიკზე წარწერა ჰქონდა: “Die cancer! Die!”


ცხოვრებისეული ისტორიები, რომლებიც დაგაფიქრებენ [3]


>>
დღეს, მე და ჩემმა მეუღლემ გავიხსენეთ ჩვენი ცხოვრების ყველაზე კარგი და სასაცილო მომენტები, რომელიც გვაცოცხლებდა. და ეს დაიწყო იმის შემდეგ, როდესაც ჩემმა მკურნალმა ექიმმა მითხრა: ,,სამწუხაროდ, ჩვენ დაავადების შეჩერების სხვა გზები აღარ ვიცით, რაც შეგვეძლო ყველაფერი გავაკეთეთ“.


>>
დღეს, საკუთარი თავი ვიპოვე ჩვენი ახალი მეზობელი გოგონას მკლავებში, ვტიროდი, რადგან მან ჩემი ერთადერთი ვაჟი გადამირჩინა.


>>
დღეს მე ვისწავლე, რომ რასაც ზურგს უკან შენზე ამბობენ სულაც არ არის ცუდი. სხვათაშორის, მშვენიერი საკითხები, რომლებიც ჩემს ზურგს უკან თქმულა, არავის უთქვამს პირდაპირ.

>>
დღეს, როდესაც ინტერვიუზე მივდიოდი, დავინახე ქალბატონი, რომელიც მანქანაში იჯდა და ტიროდა. მივედი, ხელსახოცი მივაწოდე და დავამშვიდე. როდესაც ჩემი გზა გავაგრძელე და დათქმულ დროს ინტერვიუზე მივედი, ვნახე რომ ჩემი რესპოდენტი სწორედ ეს ქალბატონი ყოფილა.. მე ძალიან მაგარი სამსახური ვიშოვე დღეს.


>>
დღეს, ვაკოცე მამაჩემს, რომელიც საავადმყოფოს საწოლზე იყო მიჯაჭვული. 5 წუთის შემდეგ, როდესაც ის გარდაიცვალა, მე მივხდი, რომ მისთვის უფრო ბევჯერ უნდა მეკოცნა.

>>
დღეს, ბაბუაჩემმა შემომხედა და მითხრა: ,,ნუღარ წუხარ, მწუხარება იყენებს შენს წარმოსახვის უნარს. რომ შექმნას ისეთი ისტორიები, რომელიც ასე არ მოგწონს.


ცხოვრებისეული ისტორიები, რომლებიც დაგაფიქრებენ [3]


>>
დღეს, ჩემი რვა წლის ძმა მოვიდა ჩემთან და მთხოვა მეპოვნა მისთვის რაიმე ვებსაიტი, რომელიც უცხო ენების შესწავლაში დაეხმარება. მე ვკითხე, რაში სჭირდებოდა მას ეს მან მიპასუხა : ჩვენ ახალი მოსწავლე გვყავს კლასში, რომელიც სხვა ენაზე საუბრობს, მას არავინ ჰყავს, რომ ელაპარაკოს“.


>>
დღეს, ჩემი შვილი მეორედ დაბრუნდა ავღანეთიდან. ამ ღამეს, მან თვითმკვლელობა სცადა.

>>
დღეს, ჩემი შეყვარებული 11 თვიანი კომიდან გამოვიდა, მაკოცა და მითხრა: ,,დიდი მადლობა, რომ სულ ჩემს გვერდზე იყავი, მიყვებოდი მშვენიერი ისტორიებს და არასოდეს დანებებულხარ.. და ხო, კიდევ, კი თანახმა ვარ, გამოგყვები ცოლად“


>>
დღეს, როდესაც ვკითხულობდი ჩემს 5 წლის წინანდელ დღიურს, საოცრად მომინდა იმ დროში დავბრუნებულიყავი და მელაპარაკა იმ გოგოსთან, რომელიც ადრე ვიყავი.


>>
დღეს, 10 თვის შემდეგ რაც საავადმყოფოში ვწევარ, მიხვდი რაც ძნელია იშოვო ნორმალური სამსახური, როდესაც სახეზე ნაიარევი გაქვს.


ცხოვრებისეული ისტორიები, რომლებიც დაგაფიქრებენ [3]


>>
2დღეს, როდესაც დედას ჩავეხუტე, მან ტირილი და დაიწყო და თქვა: ,,ნეტავ, ჩახუტება არჩენდეს კიბოს“

>>
დღეს, ჩემი პატარა ვაჟი ჩემთან მოვიდა და მითხრა: ,,დედა, ვიცი ძალიან ნერვიულობ, რომ სამსახური დაკარგე, მაგრამ როგორც კი სკოლიდან მოვალ მე დაგეხმარება რაიმე ახალი იშოვო. მე ეს ძალიან გამიხრდება“


>>
დღეს, ჩემ პატარა გოგონას ვკითხე: ,,საყვარელო, შენი აზრით, ადამიანებს რა ხდის ლამაზს? - მან მიპასუხა: ,,ღიმილი“


>>
დღეს, ვინატრე, რომ როდესაც ვამბობ ,,კარგად ვარ“, მოვიდეს ვიღაც და მითხრას: ,,არა, იტყუები“


>>
დღეს, ჩემი 9 წლის ვაჟი მოვიდა ჩემთან და ბოთლი მომაწოდა, ვიფიქრე სასმელი მომიტანა-მეთქი. შემდეგ აღმოვაჩინე, რომ ეს ფორთხლის წვენი იყო. ბოთლზე ფურცელი შევამჩნიე სადაც ეწერა: ,,დედა მიყვარხარ.. ვნატრობ, რომ შეწყიტო სმა“


>>
დღეს მივხდი, რომ აღარ მინდა მკურნალობა ჩემი ნაირევების. რადგან ისინი მახსნებენ, როგორი ძლიერი ვიყავი ახალგზარდობაში და რა ბრძოლა გადავიტანე. ისინი არიან მოგონებები ჩემი სიძლიერის. და მტკიცებულება იმისა, რომა არაფერია შეუძლებელი.


ცხოვრებისეული ისტორიები, რომლებიც დაგაფიქრებენ [3]


>>
დღეს, ყველაზე ბედნიერი დღეა ჩემს ცხოვრებაში. ექიმმა მითხრა, რომ მამაჩემის კიბომ ზრდა შეწყვიტა. ეს ის მომენტია, ჩემს ცხოვრებაში, როდესაც ბრძოლის ველზე წარმატება მეტ მოტივაციას მაძლევს ვიბრძოლოთ მისი გადარჩენისთვის.


>>
დღეს, სამი თვე გავიდა იმის შემდეგ რაც ჩემი პატარა მოევლინა ამ ქვეყანას. მე ისევ საავადმყოფოში ვწევარ და ვოცნებობ, ვიცხოვრო იმდენ ხანს, რომ მისი პირველი სიტყვები გავიგონო.


>>
დღეს, ბაბუაჩემის უკანასკნელი სიტყვები, რომელიც მე მითხრა იყო: ,,უნდა შეგიყვარდეს მაშინ, როდესაც მზად იქნები და არა მაშინ, როდესაც მარტო იქნები.


>>
დღეს, ჩემმა პატარა ძმამ, რომელიც აუტიზმით არის დაავადებული, როდესაც სადილი შევუტანე ოთახში პირველად გამცა ხმა, ჩამეხუტა და მითხრა: ,,დიდი მადლობა, დაიკო, რომ ასე ზრუნავ ჩემზე“ - ცრემლები ვერ შევიკავე. ეს სიხარულის ცრემლები იყო.


>>
დღეს, 10 წუთიანი საუბრის შემდეგ ჩემ მკურნალ ექიმთთან, რომელიც ჩემს სხეულში მეტასტაზების გავრცელების შესახებ ახალ ინფორმაციას მაწვიდიდა. უცებ მუხლებზე დადგა და ცოლობა მთხოვა.


>>
დღეს, მე და ჩემი 91 წლის მამა მზის ჩასვლას ვუყურებდით, მან ხელი მომხვია და ჩუმად, მაგრამ გასაგონად წარმოთქვა: ,,ვიმედოვნებ, რომ სამოთხე ასეთი საოცარია“

ცხოვრებისეული ისტორიები, რომლებიც დაგაფიქრებენ [3]


>>
დღეს, ჩემმა აუტისტმა ძმამ პირველად თქვა სიტყვა - ჩემი სახელი.

>>
დღეს, სასადილოში სადაც მე ვმუშაობ, მოხუცებული წყვილი 4-ჯერ შემოვიდა. ყოველ შემოსვლაზე მეძახდნენ და მპატიჟებდნენ თავიანთ მაგიდასთან. ბოლოს მე მათ ვკითხე, რატომ მეძახდნენ ასე ხშირად, მათ მიპასუხეს: ,,შენ ძალიან გავხარ ჩვენს შვილიშვილს, რომელიც უკვე 6 წელია გარდაიცვალა“ მათ მითხრეს მისი სახელი, ის ჩემი მეგობარი იყო.

>>
დღეს, ჩემს რესტორანში შემოვიდა საშუალო ასაკის მამაკაცი. მან სამსახური მთხოვა, დავფიქრდი და გადავწყვიტე ამეყვანა. მას ნომერი გამოვართვი და დავემშვიდობე. ნომერი , რომელიც მან დამიწერა უსახლკაროთა თავშესაფრის ნომერი იყო, გადავწყვიტე რისკზე წავიდე, მე მას სამსახურში ავიყვან.


Category: Fun, Interesting
Tags:

Share it
Comments
Back to Top